به گزارش پترو قلم، وقتی از توسعه صنعت پتروشیمی سخن گفته می‌شود، معمولاً ظرفیت تولید مجتمع‌ها، میزان سرمایه‌گذاری و حجم صادرات در مرکز توجه قرار می‌گیرد؛ اما در کنار واحدهای تولیدی، زیرساخت‌هایی وجود دارند که امکان تداوم این فرآیند را فراهم می‌کنند.
یکی از این زیرساخت‌ها، شرکت مخازن سبز پتروشیمی عسلویه است؛ مجموعه‌ای که مأموریت اصلی آن ذخیره‌سازی و مدیریت جریان محصولات پتروشیمی است و در فاصله میان تولید و انتقال محصول به پایانه‌های صادراتی ایفای نقش می‌کند.
مخازن سبز؛ حلقه اتصال تولید و صادرات پتروشیمی
تولید محصول در مجتمع پتروشیمی پایان زنجیره عملیات نیست. محصول تولیدشده باید در شرایط مناسب ذخیره، مدیریت و در زمان مورد نیاز برای انتقال و بارگیری آماده شود.
در چنین ساختاری، ظرفیت ذخیره‌سازی می‌تواند نقش مهمی در استمرار تولید و جلوگیری از ایجاد گلوگاه در زنجیره صادرات داشته باشد.
مخازن سبز پتروشیمی عسلویه نیز در همین بخش از زنجیره فعالیت می‌کند. این شرکت خود به‌عنوان صادرکننده محصول شناخته نمی‌شود، اما با فراهم کردن ظرفیت انبارش، به مجتمع‌های تولیدی کمک می‌کند جریان محصول میان کارخانه، مخازن و پایانه صادراتی با نظم بیشتری انجام شود.
به بیان ساده، مخازن سبز بخشی از زیرساختی است که فاصله میان تولید محصول و رسیدن آن به بازار را مدیریت می‌کند.
رشد ظرفیت ذخیره‌سازی در ۱۵ سال فعالیت
مخازن سبز طی ۱۵ سال گذشته همزمان با توسعه صنعت پتروشیمی در عسلویه، مسیر افزایش ظرفیت و توسعه زیرساخت‌های خود را دنبال کرده است.
این مجموعه در زمینی حدود ۴۷ هکتار در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس مستقر است و توسعه فازهای مختلف آن، ظرفیت ذخیره‌سازی شرکت را در طول سال‌های گذشته افزایش داده است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، ظرفیت ذخیره‌سازی مخازن سبز از حدود ۳۶۱ هزار مترمکعب به ۷۷۵ هزار مترمکعب افزایش یافته است؛ رشدی که بیانگر توسعه قابل توجه زیرساخت‌های این مجموعه برای پاسخگویی به نیاز مجتمع‌های پتروشیمی منطقه است.
این ظرفیت، مخازن سبز را به یکی از زیرساخت‌های مهم ذخیره‌سازی محصولات پتروشیمی در منطقه عسلویه تبدیل کرده است.
هدف‌گذاری برای عبور از یک میلیون مترمکعب
روند توسعه مخازن سبز به ظرفیت فعلی محدود نشده است.
بر اساس برنامه‌های اعلام‌شده در سال‌های گذشته، افزایش ۱۵۳ هزار مترمکعبی ظرفیت ذخیره‌سازی نیز در دستور کار قرار گرفته بود و هدف‌گذاری برای عبور ظرفیت مجموعه از مرز یک میلیون مترمکعب مطرح شده است.
تحقق چنین برنامه‌ای می‌تواند توان عملیاتی شرکت را افزایش داده و امکان پشتیبانی از مجتمع‌های بیشتری را در زنجیره تولید و صادرات فراهم کند.
در واقع، توسعه ظرفیت مخازن را باید بخشی از توسعه زیرساخت‌های صنعت پتروشیمی دانست؛ زیرا افزایش تولید بدون ایجاد ظرفیت کافی برای ذخیره‌سازی و انتقال محصول، می‌تواند به ایجاد گلوگاه در زنجیره عرضه منجر شود.
چه محصولاتی در مخازن سبز ذخیره می‌شوند؟
تنوع محصولات قابل ذخیره‌سازی در این مجموعه نیز نشان‌دهنده گستردگی فعالیت مخازن سبز است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، محصولاتی همچون متانول، پروپان، بوتان، اتیلن گلایکول، نفتای سبک، اتیلن، بوتادین، استایرن منومر، پروپیلن و برخی الکل‌ها در این مجموعه ذخیره می‌شوند.
هر یک از این محصولات دارای الزامات خاص فنی و عملیاتی برای ذخیره‌سازی و انتقال هستند. بنابراین، مدیریت مخازن تنها به تأمین فضای فیزیکی برای نگهداری محصول محدود نمی‌شود و رعایت استانداردهای ایمنی، عملیاتی و فنی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد.
همکاری مخازن سبز با مجتمع‌های پتروشیمی
قرار گرفتن مخازن سبز در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس باعث شده است این مجموعه با بخشی از مجتمع‌های پتروشیمی منطقه در ارتباط باشد.
یکی از نمونه‌های این همکاری، قرارداد میان پتروشیمی سبلان و شرکت مخازن سبز عسلویه در سال ۱۴۰۳ برای انبارش محصول است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، ظرفیت ماهانه این همکاری ۶۰ هزار مترمکعب اعلام شده بود که ظرفیت سالانه انبارش مرتبط با قرارداد را به حدود یک میلیون و ۴۴۰ هزار مترمکعب می‌رساند.
چنین همکاری‌هایی نشان می‌دهد ظرفیت ذخیره‌سازی می‌تواند بخشی از نیاز عملیاتی مجتمع‌های تولیدی را پوشش داده و مدیریت جریان محصول را تسهیل کند.
ذخیره‌سازی؛ ابزاری برای مدیریت عرضه
اهمیت مخازن پتروشیمی فقط در فراهم کردن فضای ذخیره محصول خلاصه نمی‌شود.
در بازارهایی که قیمت محصولات پتروشیمی با نوسان همراه است، برخورداری از ظرفیت ذخیره‌سازی می‌تواند انعطاف بیشتری در زمان‌بندی عرضه ایجاد کند.
مدیرعامل مخازن سبز نیز پیش‌تر بر این موضوع تأکید کرده بود که ظرفیت انبارش می‌تواند در دوره‌های کاهش قیمت محصولات پتروشیمی، به تولیدکنندگان برای مدیریت بهتر عرضه و قیمت کمک کند.
از این منظر، مخازن سبز را می‌توان بخشی از زیرساخت مدیریت زنجیره تأمین محصولات پتروشیمی دانست؛ زیرساختی که در کنار تولید، حمل‌ونقل و صادرات معنا پیدا می‌کند.
چرا توسعه مخازن برای عسلویه اهمیت دارد؟
عسلویه یکی از مهم‌ترین قطب‌های تولید و صادرات محصولات پتروشیمی کشور است و هرگونه توسعه در ظرفیت تولید، نیازمند زیرساخت‌های متناسب در بخش‌های ذخیره‌سازی و لجستیک خواهد بود.
اگر ظرفیت تولید افزایش پیدا کند اما امکانات ذخیره‌سازی، انتقال و بارگیری همزمان توسعه نیابد، بخشی از زنجیره ارزش با محدودیت مواجه خواهد شد.
به همین دلیل، توسعه مخازن سبز را نمی‌توان صرفاً توسعه یک شرکت خدماتی تلقی کرد. این توسعه در سطحی گسترده‌تر، بخشی از زیرساخت لجستیکی صنعت پتروشیمی عسلویه محسوب می‌شود.
۱۵ سال فعالیت؛ آغاز فصل تازه توسعه
پانزدهمین سالگرد تأسیس مخازن سبز، تنها یک مناسبت سازمانی نیست؛ بلکه فرصتی برای ارزیابی مسیری است که این مجموعه طی یک دهه و نیم پشت سر گذاشته است.
افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی از حدود ۳۶۱ هزار به ۷۷۵ هزار مترمکعب، توسعه زیرساخت‌ها، همکاری با مجتمع‌های پتروشیمی و برنامه‌ریزی برای افزایش ظرفیت، بخشی از این مسیر را تشکیل می‌دهد.
اکنون پرسش مهم، نقش مخازن سبز در سال‌های پیش رو است.
با توجه به افزایش ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی و ضرورت توسعه زیرساخت‌های صادراتی، افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی، اجرای پروژه‌های جدید و گسترش همکاری با مجتمع‌های تولیدی می‌تواند از مهم‌ترین محورهای پیش روی این شرکت باشد.
مخازن سبز؛ زیرساختی در پشت صحنه صنعت پتروشیمی
بخش مهمی از فعالیت‌های صنعت پتروشیمی در معرض دید افکار عمومی قرار دارد؛ اما زیرساخت‌هایی مانند مخازن ذخیره‌سازی معمولاً کمتر دیده می‌شوند.
با این حال، مسیر یک محصول پتروشیمی از واحد تولیدی تا بازار، بدون وجود زیرساخت‌های مناسب ذخیره‌سازی و انتقال کامل نخواهد بود.
شرکت مخازن سبز پتروشیمی عسلویه طی ۱۵ سال فعالیت خود تلاش کرده است بخشی از این نیاز زیرساختی را در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس پوشش دهد.
ظرفیت فعلی حدود ۷۷۵ هزار مترمکعب و برنامه‌های توسعه‌ای برای افزایش ظرفیت، نشان می‌دهد این مجموعه همچنان در مسیر گسترش نقش خود در زنجیره پتروشیمی قرار دارد.
پانزده سالگی مخازن سبز را می‌توان نقطه‌ای برای ورود به مرحله‌ای تازه از توسعه دانست؛ مرحله‌ای که در آن، همگامی ظرفیت ذخیره‌سازی با رشد تولید و صادرات، بیش از گذشته اهمیت خواهد داشت.
در نهایت، ارزش واقعی چنین زیرساختی تنها در حجم مخازن خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در توان آن برای ایجاد پیوستگی میان تولید، ذخیره‌سازی، لجستیک و صادرات محصولات پتروشیمی معنا پیدا می‌کند.
ارسال دیدگاه