به گزارش پتروقلم، صورت‌های مالی سال ۱۴۰۴ پتروشیمی خوزستان تصویری دوگانه از عملکرد این شرکت ارائه می‌دهد؛ از یک سو تولید محصولات اصلی افزایش یافته و درآمد عملیاتی بیش از دو برابر شده و از سوی دیگر، رشد هزینه‌های تولید با سرعت بیشتری ادامه پیدا کرده و زیان عملیاتی شرکت را افزایش داده است.
پتروشیمی خوزستان به‌عنوان تنها تولیدکننده پلیمرهای مهندسی در کشور، در زمینه تولید محصولاتی همچون پلی‌کربنات و رزین‌های اپوکسی فعالیت دارد؛ محصولاتی که در صنایع تخصصی و پایین‌دستی کاربرد گسترده‌ای دارند.
رشد ۶۵ درصدی تولید پتروشیمی خوزستان
بررسی عملکرد تولیدی شرکت نشان می‌دهد مجموع تولید پتروشیمی خوزستان در سال ۱۴۰۴ با افزایش ۶۵ درصدی به ۲۰ هزار و ۲۸۰ تن رسیده است.
در این میان، تولید پلی‌کربنات با رشد ۶۸ درصدی به ۱۰ هزار و ۸۰۸ تن رسید. تولید اپوکسی رزین مایع نیز با افزایش ۶۵ درصدی به ۵ هزار و ۲۰۷ تن و تولید اپوکسی رزین جامد با رشد ۵۸ درصدی به ۴ هزار و ۲۶۶ تن رسید.
این رشد تولید در نهایت خود را در درآمد شرکت نیز نشان داد. درآمد عملیاتی پتروشیمی خوزستان از حدود ۱.۴۸ همت در سال ۱۴۰۳ به نزدیک ۳.۱ همت در سال ۱۴۰۴ افزایش یافت؛ یعنی رشد ۱۰۷ درصدی.
با این حال، افزایش درآمد نتوانست مشکل اصلی شرکت را برطرف کند؛ چراکه بهای تمام‌شده محصولات حتی سریع‌تر از درآمد رشد کرده است.
بهای تمام‌شده از درآمد جلو زد
بهای تمام‌شده پتروشیمی خوزستان در سال ۱۴۰۴ با رشد حدود ۱۱۵ درصدی از ۱.۶۱ همت به حدود ۳.۴۷ همت رسید.
در نتیجه، زیان ناخالص شرکت که در سال ۱۴۰۳ حدود ۱۳۲ میلیارد تومان بود، در سال ۱۴۰۴ به حدود ۴۰۵ میلیارد تومان افزایش پیدا کرد؛ رقمی که از رشد تقریبی ۲۰۷ درصدی زیان ناخالص حکایت دارد.
زیان عملیاتی نیز از حدود ۶۰۰ میلیارد تومان به ۷۹۴ میلیارد تومان رسید.
به بیان دیگر، اگرچه پتروشیمی خوزستان توانسته تولید و فروش خود را افزایش دهد، اما هنوز هزینه تولید محصولات از درآمد حاصل از فروش آنها بیشتر است و این مسئله مانع شکل‌گیری حاشیه سود عملیاتی شده است.
مواد اولیه؛ مهم‌ترین فشار بر هزینه تولید
یکی از مهم‌ترین عوامل افزایش بهای تمام‌شده، جهش هزینه مواد اولیه مصرفی بوده است. این هزینه در سال ۱۴۰۴ حدود ۲۰۱ درصد افزایش پیدا کرده است.
در بین مواد اولیه، دو مورد بیش از سایر اقلام مورد توجه قرار می‌گیرند؛ بیس‌فنول A و اپی‌کلروهیدرین.
هزینه مصرف بیس‌فنول A از حدود ۵۳۵ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳ به حدود ۱.۶۷۴ همت در سال ۱۴۰۴ رسیده که نشان‌دهنده رشد حدود ۲۱۲ درصدی است.
هزینه اپی‌کلروهیدرین نیز از حدود ۱۹۱ میلیارد تومان به نزدیک ۶۸۰ میلیارد تومان افزایش یافته و رشد تقریبی ۲۵۶ درصدی را ثبت کرده است.
مجموع افزایش هزینه این دو ماده در مقایسه با سال قبل به حدود ۱.۶۳ همت می‌رسد؛ رقمی که تقریباً با میزان رشد درآمد عملیاتی شرکت در همین دوره برابری می‌کند.
چرا هزینه بیس‌فنول A افزایش یافت؟
جهش هزینه بیس‌فنول A در شرایطی اتفاق افتاده که قیمت جهانی این ماده در سال ۱۴۰۴ روند افزایشی نداشته است.
بر اساس داده‌های بازار جهانی، متوسط قیمت بیس‌فنول A از حدود ۱۴۰۰ دلار به ازای هر تن در سال ۱۴۰۳ به حدود ۱۲۹۰ دلار در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته است. همچنین بررسی روند قیمت طی این دوره نشان می‌دهد نرخ جهانی این ماده از محدوده ۱۵۰۰ دلار به حدود ۱۲۰۰ دلار در هر تن رسیده است.
البته رشد ۲۱۲ درصدی هزینه ریالی بیس‌فنول A به‌تنهایی نمی‌تواند اثبات کند که شرکت این ماده را گران خریداری کرده است؛ چراکه عواملی مانند میزان خرید، نرخ ارز، هزینه حمل‌ونقل، شرایط تحریم و هزینه‌های مرتبط با تأمین خارجی نیز بر قیمت نهایی اثرگذار هستند.
با این حال، کاهش قیمت جهانی بیس‌فنول A نشان می‌دهد افزایش هزینه شرکت را نمی‌توان صرفاً به رشد قیمت جهانی این ماده نسبت داد.
واحد تولید بیس‌فنول A چرا همچنان در حالت آماده‌باش است؟
نکته قابل‌توجه درباره پتروشیمی خوزستان این است که این شرکت خود دارای واحد تولید بیس‌فنول A است.
طبق توضیحات ارائه‌شده از سوی شرکت، واحد مذکور به دلیل صرفه اقتصادی خرید بیس‌فنول A نسبت به تولید داخلی و بر اساس مصوبه هیئت‌مدیره، در وضعیت استندبای و آماده‌باش قرار دارد.
این تصمیم البته موضوع جدیدی نیست و در سال‌های گذشته نیز واحد تولید بیس‌فنول A پتروشیمی خوزستان در مقاطعی به دلیل بالاتر بودن هزینه تولید داخلی نسبت به قیمت جهانی از مدار خارج شده و شرکت به واردات این ماده روی آورده بود.
در دوره‌ای دیگر نیز با تغییر شرایط بازار، افزایش هزینه حمل و افزایش ریسک تأمین خارجی، بحث بازگشت این واحد به مدار تولید مطرح شد و اقداماتی برای تعمیر و آماده‌سازی آن انجام گرفت.
اکنون صورت‌های مالی سال ۱۴۰۴ بار دیگر این پرسش را ایجاد کرده است که با توجه به افزایش ۲۱۲ درصدی هزینه بیس‌فنول A، آیا ادامه واردات این ماده همچنان از تولید داخلی آن برای پتروشیمی خوزستان اقتصادی‌تر است؟
پاسخ دقیق به این پرسش نیازمند انتشار اطلاعاتی درباره مقایسه بهای تمام‌شده تولید هر تن بیس‌فنول A در مجتمع خوزستان با هزینه نهایی واردات آن است؛ مقایسه‌ای که باید نرخ ارز، حمل‌ونقل، هزینه‌های تأمین و سایر هزینه‌های جانبی را نیز دربر بگیرد.
افزایش زیان خالص در کنار رشد درآمد
رشد تولید و درآمد در نهایت نتوانسته وضعیت سودآوری پتروشیمی خوزستان را بهبود دهد.
زیان خالص شرکت از حدود ۵۱۵ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳ به حدود ۶۲۴ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۴ افزایش یافته است.
این ارقام نشان می‌دهد مسئله اصلی شرکت صرفاً افزایش یا کاهش تولید نیست، بلکه فاصله میان درآمد حاصل از فروش و هزینه‌های سنگین تولید، همچنان مهم‌ترین چالش مالی پتروشیمی خوزستان محسوب می‌شود.
هلدینگ خلیج فارس درباره عملکرد پتروشیمی خوزستان توضیح دهد
عملکرد سال ۱۴۰۴ پتروشیمی خوزستان از یک سو بیانگر رشد قابل‌توجه تولید و درآمد است و از سوی دیگر، تداوم زیان‌دهی و افزایش هزینه‌های تولید را نشان می‌دهد.
در چنین شرایطی، نحوه تأمین مواد اولیه‌ای مانند بیس‌فنول A اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند؛ به‌خصوص آنکه شرکت دارای ظرفیت تولید این ماده در داخل مجتمع است اما همچنان بخش قابل‌توجهی از نیاز خود را از مسیر خرید و واردات تأمین می‌کند.
از این منظر، انتظار می‌رود هلدینگ خلیج فارس به‌عنوان سهامدار عمده پتروشیمی خوزستان، درباره مبنای اقتصادی ادامه این سیاست و معیارهای ارزیابی عملکرد مدیریتی شرکت توضیح شفاف‌تری ارائه کند.
همچنین با توجه به افزایش زیان عملیاتی و زیان خالص در کنار رشد تولید و درآمد، این پرسش برای سهامداران مطرح است که ادامه فعالیت هیئت‌مدیره پتروشیمی خوزستان و مدیران این شرکت، از جمله رضا صالح احمدی، بر اساس چه شاخص‌ها و ارزیابی عملکردی انجام شده است؟
برای پتروشیمی خوزستان، چالش اصلی در سال‌های آینده تنها افزایش تولید نخواهد بود؛ بلکه کنترل بهای تمام‌شده، کاهش هزینه تأمین مواد اولیه و دستیابی به حاشیه سود پایدار، می‌تواند تعیین‌کننده مسیر آینده شرکت باشد.
ارسال دیدگاه