به گزارش پتروقلم، دولت دونالد ترامپ پس از تحولات سیاسی و نظامی در ونزوئلا با چالش مهمی مواجه شده است؛ چگونه می‌توان شرکت‌های بزرگ نفتی آمریکا را برای ورود دوباره به صنعت نفت ونزوئلا متقاعد کرد؟ تلاش‌های قبلی از جمله فشارهای علنی بر مدیران نفتی و مذاکرات با دولت موقت ونزوئلا نتوانسته بود سرمایه‌گذاران آمریکایی را به پذیرش ریسک فعالیت در این کشور ترغیب کند.
با این حال، توافق جدید واشنگتن برای در اختیار گرفتن سهم اکثریت در یک سرمایه‌گذاری مشترک نفتی در ونزوئلا می‌تواند معادله را تغییر دهد.
چرا نفت ونزوئلا برای آمریکا اهمیت دارد؟
افزایش نیاز آمریکا به نفت ونزوئلا یکی از مهم‌ترین دلایل تغییر سیاست واشنگتن در قبال صنعت نفت این کشور است.
آمریکا در سال جاری واردات نفت خام از ونزوئلا را بیش از چهار برابر افزایش داده و حجم واردات به حدود ۶۰۰ هزار بشکه در روز رسیده است؛ سطحی که از زمان اعمال نخستین تحریم‌های دولت ترامپ علیه صنعت نفت ونزوئلا در سال ۲۰۱۹ بی‌سابقه بوده است.
بر اساس داده‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا، ونزوئلا اکنون پس از کانادا در جایگاه دوم تأمین‌کنندگان نفت خام وارداتی آمریکا قرار دارد.
توافق جدید نیز می‌تواند وابستگی متقابل دو کشور در حوزه نفت را افزایش دهد. طبق اعلام یک مقام کاخ سفید، آمریکا قرار است ۵۵ درصد از سهام یک سرمایه‌گذاری مشترک جدید با یک اپراتور خصوصی ونزوئلایی را در اختیار بگیرد.
این قرارداد در صورت اجرای کامل می‌تواند یک مجموعه نفتی عظیم ایجاد کند. میدان موردنظر با یک قرارداد اجاره ۱۰۰ ساله، امکان دسترسی به حدود ۶۵ میلیارد بشکه از ذخایر نفتی ونزوئلا را فراهم خواهد کرد؛ رقمی که بیش از دو برابر ذخایر نفتی تحت کنترل فعلی آمریکا است.
نفت سنگین ونزوئلا؛ نیاز متفاوت پالایشگاه‌های آمریکا
اگرچه آمریکا در سال‌های اخیر به بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت خام جهان تبدیل شده و در صادرات نفت و فرآورده‌های نفتی نیز جایگاه مهمی دارد، اما همچنان واردات نفت خام برای این کشور ضروری است.
دلیل اصلی، تفاوت ویژگی‌های نفت تولیدی آمریکا با بخشی از نفت مورد نیاز پالایشگاه‌های این کشور است. نفت آمریکا عمدتاً سبک و شیرین است، در حالی که نفت ونزوئلا سنگین و ترش محسوب می‌شود.
این تفاوت برای پالایشگاه‌های آمریکایی اهمیت زیادی دارد. بخشی از پالایشگاه‌های ایالات متحده، به‌ویژه پالایشگاه‌هایی که در دهه ۱۹۷۰ ساخته شدند، برای فرآوری نفت سنگین طراحی شده‌اند. نفت ونزوئلا می‌تواند در این پالایشگاه‌ها برای تولید محصولاتی مانند آسفالت، روغن‌های صنعتی، دیزل و سوخت جت مورد استفاده قرار گیرد.
به همین دلیل، افزایش دسترسی آمریکا به نفت ونزوئلا تنها به معنای افزایش حجم واردات نیست، بلکه می‌تواند بهره‌وری پالایشگاه‌های مجهز به فناوری فرآوری نفت سنگین را نیز افزایش دهد.
صنعت نفت ونزوئلا چقدر ظرفیت بازگشت دارد؟
تولید نفت ونزوئلا پس از سال‌ها افت و بحران، نشانه‌هایی از بهبود نشان داده است.
لوئیزا پالاسیوس، رئیس پیشین سیتگو و مدیر فعلی مرکز سیاست انرژی جهانی دانشگاه کلمبیا، میزان تولید نفت ونزوئلا را حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز برآورد کرده است؛ رقمی که حدود ۱۵۰ هزار بشکه بیشتر از ابتدای سال جاری محسوب می‌شود.
با وجود این افزایش، فاصله تولید فعلی با ظرفیت تاریخی ونزوئلا همچنان قابل توجه است. این کشور در اواخر دهه ۱۹۹۰ روزانه حدود ۳.۵ میلیون بشکه نفت تولید می‌کرد.
پالاسیوس معتقد است بازگرداندن صنعت نفت ونزوئلا به سطح تولید گذشته، به سرمایه‌گذاری خارجی چند میلیارد دلاری و حداقل یک دهه زمان نیاز دارد.
آیا سرمایه‌گذاران آمریکایی دوباره وارد ونزوئلا می‌شوند؟
شورون از معدود شرکت‌های بزرگ نفتی آمریکایی است که طی دهه‌های گذشته حضور خود را در ونزوئلا حفظ کرده است. در مقابل، سایر شرکت‌های بزرگ انرژی آمریکا به دلیل ریسک‌های سیاسی، حقوقی و اقتصادی تمایل چندانی برای اختصاص سرمایه قابل توجه به این کشور نداشته‌اند.
در چنین شرایطی، ورود مستقیم دولت آمریکا به یک پروژه نفتی می‌تواند پیام متفاوتی برای سرمایه‌گذاران ارسال کند.
اندی لیپو، رئیس شرکت لیپو اویل اسوشیتس، معتقد است حضور آمریکا در ساختار مالکیت یک پروژه نفتی می‌تواند به کاهش نگرانی شرکت‌های بزرگ نفتی کمک کند؛ زیرا سرمایه‌گذاران در این صورت با چارچوب حقوقی و نظارتی آمریکا مواجه خواهند بود و ممکن است روند سرمایه‌گذاری برای آنها ساده‌تر شود.
ونزوئلا در مسیر باز کردن صنعت نفت به روی بخش خصوصی
دولت جدید ونزوئلا اعلام کرده است که صنعت نفت این کشور را به روی مشارکت گسترده‌تر بخش خصوصی باز خواهد کرد. با این حال، بازگشت سرمایه‌گذاران خارجی همچنان به ایجاد امنیت حقوقی، تضمین مالکیت و کاهش ریسک‌های سیاسی و اقتصادی وابسته است.
از این منظر، توافق جدید آمریکا می‌تواند فراتر از یک قرارداد نفتی باشد و به عنوان الگویی برای ورود دوباره سرمایه خارجی به صنعت نفت ونزوئلا عمل کند.
در صورت موفقیت این مدل، واشنگتن می‌تواند هم دسترسی خود به نفت سنگین ونزوئلا را افزایش دهد و هم زمینه را برای ورود شرکت‌های بزرگ نفتی به پروژه‌های جدید این کشور فراهم کند؛ مسیری که در نهایت می‌تواند تولید نفت ونزوئلا را به سطوح بالاتری بازگرداند.
ارسال دیدگاه