به گزارش پترو قلم به نقل از گزارش‌های رسمی وزارت نفت؛ تحلیل‌های فنی نشان می‌دهد که واحدهای جداسازی هوا (ASU) و کلکتورهای اصلی بخار دچار تخریب سازه‌ای شده‌اند. از منظر تخصصی، آسیب به سیستم‌های کنترل DCS و توربین‌های زیمنس، به دلیل تحریم‌های موجود، بحرانی‌ترین بخش خسارت است که منجر به توقف تولید در بیش از ۱۰ مجتمع پائین‌دستی شده است؛ خسارت مستقیم این واحد حدود ۱.۸ میلیارد دلار برآورد می‌شود.
این اختلال مستقیماً می‌تواند تولید کودهای اوره و آمونیاک را متوقف کند و متعاقباً نتیجه آن اختلال در بخش کشاورزی و تهدید امنیت غذایی است. همچنین، وقفه در تولید گریدهای مختلف پلی‌اتیلن، می‌تواند باعث کمبود شدید مواد اولیه برای بسته‌بندی‌های پلاستیکی، تجهیزات پزشکی، لوله‌های صنعتی و الیاف نساجی در صنایع پائین‌دستی بشود.
مسیر بازسازی این بن‌بست فنی، از میان بومی‌سازی نرم‌افزارهای کنترلی و جایگزینی سیستم‌های هدایت مرکزی با نمونه‌های داخلی می‌گذرد.
به نظر می‌رسید برای بازسازی این مجتمع باید با استفاده از ظرفیت مهندسی معکوس برای ساخت پره‌های توربین و نوسازی خطوط انتقال با متریال‌های مقاوم در برابر خوردگی، فرآیند عملیاتی را آغاز شود.
همچنین، تشکیل یک کنسرسیوم اضطراری برای واردات قطعات از طریق کشورهای ثالث و همزمان تجهیز پدافند سایبری برای جلوگیری از اختلال در شبکه توزیع برق و بخار، می‌تواند کلیدی‌ترین گام برای احیای این شریان حیاتی ظرف ۱۲ ماه آینده باشد
ارسال دیدگاه