به گزارش پایگاه خبری اخبار پتروقلم، داود رنگی، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی تهران، در نشست هیات نمایندگان به بررسی وضعیت تجارت خارجی پرداخته و نکات مهمی درباره ماندگاری سرمایه در گمرک ارائه داد.
وضعیت فعلی گردش سرمایه در گمرک
رنگی با اشاره به نمونهای از یک محموله لوبیا از ازبکستان که به مدت ۲۰۷ روز در گمرک باقی مانده بود، تأکید کرد که در شرایط تحریم، سرمایه نباید برای مدت طولانی در فرآیند ترخیص کالا متوقف شود. وی افزود که روندهای قبلی همچنان پابرجا هستند و محدودیتها همچنان ادامه دارد.
چالشهای کنترلی: استاندارد و دامپزشکی
عضو هیات نمایندگان بیان کرد که بزرگترین گلوگاههای تجارت خارجی مربوط به سازمان ملی استاندارد و سازمان دامپزشکی است. اگرچه درصد مرجوعی کالاها به دلیل مسائل استاندارد کمتر از نیم درصد و در برخی موارد حدود یکصدم درصد است، اما این دستگاهها همچنان مانع عرضه بهموقع میشوند.
- استاندارد: هزینههای بسیار بالا برای محمولههای ساده مانند ذرت، در حالی که بازدهی بازرسی افزایش چشمگیری ندارد.
- دامپزشکی: هزینههای قابل توجه برای کالاهای کشاورزی که بهصورت اسناد بینالمللی معتبر میتوانند سریعتر ترخیص شوند.
تعدد دستگاههای نظارتی و هزینههای افزوده
رنگی اشاره کرد که واردکنندگان با شش یا هفت دستگاه نظارتی مواجه هستند که هر یک بخشی از فرآیند ترخیص را کنترل میکنند. این دستگاهها نه تنها هزینههای جداگانه دریافت میکنند، بلکه بزرگترین مانع برای خروج کالاها هستند.
بهعنوان مثال، هزینهای که سازمان استاندارد برای یک محموله ذرت دریافت میکند، چند برابر هزینههای سایر فرآیندهای نظارتی است؛ در حالی که این هزینهها لزوماً نشانگر بازرسی دقیقتر یا ارزش افزوده بیشتر نیست.
پیشنهادات برای بهبود فرآیند ترخیص
رنگی پیشنهاد داد که برای کالاهایی که سابقه وارداتی طولانی دارند و درصد مرجوعی بسیار پایین است، دستگاههای کنترلی به اسناد و مدارک بازرسیهای بینالمللی معتبر اتکا کنند و اجازه خروج سریعتر کالاها را بدهند.
- یکپارچهسازی هزینهها و ادغام فرآیندهای نظارتی برای جلوگیری از پرداختهای جداگانه.
- استفاده از اسناد بینالمللی معتبر بهجای تکرار بازرسیهای داخلی در مواردی که ریسک کم است.
- بازنگری در تعرفههای هزینهای سازمانهای نظارتی بر پایه ارزش افزوده واقعی ارائهشده.
در نهایت، رنگی تأکید کرد که بررسی جامع و تجمیعی این مشکلات میتواند به تسریع گردش سرمایه، کاهش هزینهها و ارتقای رقابتپذیری کالاهای ایرانی در بازارهای داخلی و خارجی منجر شود.
ارسال دیدگاه