به گزارش پایگاه خبری اخبار پتروقلم، معاون ارتقای کسب‌وکارهای بین‌المللی سازمان توسعه تجارت ایران، روشن‌بخش قنبری، درباره پیشرفت‌های اخیر کریدور ریلی ایران‑چین اظهار داشت که این مسیر با کاهش زمان حمل از ۴۵ تا ۵۰ روز دریایی به حدود ۱۵ روز ریلی، مزیتی استراتژیک برای تجارت دو کشور فراهم کرده است.
مزیت زمانی ۳۵ روزه نسبت به مسیر دریایی
قنبری تأکید کرد که زمان حمل کالا از طریق مسیر دریایی معمولاً ۴۵ تا ۵۰ روز به طول می‌انجامد، در حالی که با استفاده از کریدور ریلی این مدت به حدود ۱۵ روز کاهش می‌یابد؛ یعنی ۳۵ روز صرفه‌جویی قابل توجهی برای صادرکنندگان و واردکنندگان.
مسیر جغرافیایی و بنادر خشک کلیدی
مسیر طراحی‌شده به شرح زیر است:
- بندر خشک پیشگامان کبیر یزد: نقطه شروع داخلی کریدور.
- بندر خشک اصفهان: ادامه مسیر در داخل کشور.
- ترکمنستان و قزاقستان: عبور از این دو کشور به منظور اتصال به شبکه ریلی چین.
- بندر خشک ییوو (چین): مقصد نهایی که با بنادر تجاری چین هماهنگ است.
ظرفیت حمل‌ونقل و چالش‌های فنی
اگرچه ظرفیت حمل‌ونقل ریلی هر قطار حدود یک هزار تن است، اما این مقدار در مقایسه با کشتی‌های بزرگ که مقادیر بسیار بیشتری را جابجا می‌کنند، محدودتر است. به همین دلیل، در برخی مواقع صف انتظار برای استفاده از مسیر ریلی شکل می‌گیرد.
یکی از مهم‌ترین چالش‌های فنی، تفاوت عرض ریل در ترکمنستان و قزاقستان است که مستلزم جابه‌جایی کانتینرها در نقاط خاص می‌شود. سازمان در حال کار بر روی تسریع این عملیات برای کاهش زمان توقف است.
راه‌حل‌های دوطرفه‌سازی و بازگشت کانتینرهای خالی
قنبری اعلام کرد که با راه‌اندازی حمل‌ونقل دوطرفه، مشکل بازگشت کانتینرهای خالی پس از واردات به ایران برطرف شده است. در حال حاضر، کالاهای صادراتی نیز از ظرفیت خالی موجود استفاده می‌کنند و این امر به کاهش هزینه‌های کلی حمل‌ونقل منجر شده است.
اولویت‌بندی کالاهای اساسی
پس از تحولات اخیر، کمیته اضطراری با حضور دستگاه‌های مرتبط، تصمیم به اولویت‌بندی تأمین کالاهای اساسی از جمله مواد غذایی، داروها، تجهیزات پزشکی و سایر نیازهای ضروری مردم گرفته است. این رویکرد به منظور حفظ امنیت تأمین داخلی و ارتقای تجارت بین‌المللی اتخاذ شده است.
نتیجه‌گیری
کریدور ریلی ایران‑چین با ارائه مزیت زمانی ۳۵ روزه، گسترش ظرفیت‌های لجستیکی و حل مشکلات دوطرفه‌سازی، می‌تواند به عنوان یک شریان تجاری جدید برای تقویت روابط اقتصادی دو کشور ایفای نقش کند. همزمان، توجه به تنوع حمل‌ونقل (ریلی، جاده‌ای و دریایی) و رفع موانع فنی، گام‌های اساسی برای بهره‌برداری بهینه از این مسیر به شمار می‌روند.
ارسال دیدگاه