پتر و قلم با انتصاب مهندس رضا گنجی ارجنکی به عنوان مدیرعامل پتروشیمی کیمیای پارس خاورمیانه، بار دیگر نگاه‌ها به راهروهای مدیریتی این شرکت دوخته شده است. شرکتی که متأسفانه در ۵ سال اخیر، به جای تولیدِ استراتژیک، به پایگاهی برای تعویض‌های پیاپی مدیران ارشد تبدیل شده است؛ از عباس دولتی زاده (سرپرست کنونی پتروشیمی پادجم)، عبدالرحیم قنبریان (مدیرعامل کنونی پتروشیمی پردیس)، محمد جواد بدری (مدیرعامل کنونی پتروشیمی بوعلی سینا)، رضا کریمی (مدیرعامل سابق پتروشیمی سبلان)، امیر گنجی دوست (مدیرعامل کنونی مدیرعامل هلدینگ برق و انرژی گروه سرمایه‌گذاری غدیر)، مهرداد مظفری و محسن نوری گرفته تا حبیب‌اله دیباچی، همگی در این چرخه آمدند و رفتند و اکنون نوبت به مهندس گنجی رسیده است تا ثابت کند آیا این روندِ فرسایشی، پایانی دارد یا خیر.
جناب مهندس گنجی؛ نخستین و حیاتی‌ترین گام شما برای خروج از این دورِ باطل و جلب اعتماد سهامداران، نه در تغییرات ظاهری، بلکه در «انضباط مالی» و «اصلاح ساختار نیروی انسانی» نهفته است. در این مجموعه، خیلِ نیروهای مأمور و بازنشسته شاغل، به یکی از سنگین‌ترین بارهای هزینه‌ای تبدیل شده‌اند که چابکی سازمان را به یغما برده است.
ساماندهی این وضعیت، تعیین تکلیف نیروهای مأمور و بازنشسته، و تمرکز بر بهره‌وری واقعی، نه یک انتخاب، بلکه تنها مسیرِ نجات برای بقای مدیریتی شماست. اگر قصد دارید نام خود را در این لیست طولانی به عنوان «مدیرعاملِ اصلاح‌گر» ثبت کنید، باید همین امروز و پیش از آنکه این صندلیِ بی‌ثبات، شما را نیز مانند گذشتگان به حاشیه براند، تیشه به ریشه هزینه‌های غیرضروری و ناکارآمدی ساختاری بزنید. جامعه سهامداران، تشنه‌ی ثبات و شفافیت است؛ این گوی و این میدان!
ارسال دیدگاه