به گزارش پتروقلم به نقل از روابط عمومی هلدینگ سرمایهگذاری نفت و گاز و پتروشیمی تأمین (تاپیکو)، شانزدهمین نشست آموزشی استراتژی هلدینگ با حضور مدیرعامل این مجموعه و جمعی از مدیران و کارشناسان حوزه برنامهریزی راهبردی و توسعه کسبوکار تاپیکو، همچنین مدیران ارشد هلدینگهای سرمایهگذاری صنایع پتروشیمی و تاسیکو برگزار شد.
چه عواملی بازنگری استراتژی هلدینگ را ضروری میکند؟
روحالله شهیدیپور در این جلسه، مؤلفههای کلیدی تدوین و پیادهسازی استراتژی هلدینگ را تشریح کرد و به عواملی پرداخت که میتوانند ضرورت بازنگری در راهبردهای کلان یک مجموعه را ایجاد کنند.
بر اساس مباحث مطرحشده، تغییر مدیرعامل، تحولات اساسی در محیط بیرونی، افت عملکرد شرکت و ناهماهنگی استراتژی موجود با شرایط بازار از مهمترین دلایل بازنگری در برنامههای راهبردی به شمار میروند.
در این چارچوب، بازبینی استراتژی باید متناسب با شرایط واقعی شرکت، تغییرات بازار و ظرفیتهای موجود انجام شود تا راهبردهای تدوینشده بتوانند پاسخگوی نیازهای جدید کسبوکار باشند.
۶ محور اصلی تدوین استراتژی در بنگاه مادر
یکی از موضوعات محوری این نشست، بررسی مسئولیت تدوین استراتژی و ترکیب تیم راهبردی هلدینگ بود. شرکتکنندگان همچنین رویکرد کارگاهی تدوین استراتژی بنگاه مادر را با تمرکز بر شش محور اصلی بررسی کردند.
این محورها شامل تعیین آرمان و قابلیتهای بنگاه، ارزیابی روندهای محیط بیرونی، تحلیل پرتفوی موجود، شناسایی فرصتهای رشد، طراحی پرتفوی هدف و در نهایت جمعبندی و تدوین استراتژی بنگاه مادر است.
توجه همزمان به این حوزهها میتواند به هلدینگها کمک کند تا ضمن ارزیابی جایگاه فعلی کسبوکارهای زیرمجموعه، فرصتهای توسعه را شناسایی کرده و ترکیب مطلوب فعالیتهای آینده خود را مشخص کنند.
اطلاعرسانی و پیادهسازی؛ دو گام اساسی پس از تدوین استراتژی
مدیرعامل تاپیکو در ادامه، اطلاعرسانی و پیادهسازی را دو مرحله مهم پس از نهاییشدن استراتژی هلدینگ معرفی کرد. به گفته وی، انتقال صحیح راهبردها به سطوح مختلف سازمان، نقش مهمی در تبدیل برنامههای کلان به اقدامات اجرایی دارد.
شهیدیپور با تأکید بر استفاده از روش آبشاری در اطلاعرسانی استراتژی، بر ضرورت انتقال منسجم اهداف و جهتگیریهای کلان به واحدها و بخشهای مختلف سازمان تأکید کرد.
وی در تشریح اهمیت قابلیت اجرای راهبردها بیان کرد: «بهترین استراتژی، استراتژیای نیست که از نظر تئوریک بسیار جذاب باشد، بلکه استراتژیای است که با توجه به وضعیت موجود شرکت و منابع در دسترس، قابلیت پیادهسازی داشته باشد.»
این رویکرد بر اهمیت هماهنگی میان اهداف راهبردی، منابع سازمانی و توان اجرایی شرکت تأکید دارد؛ موضوعی که میتواند در افزایش اثربخشی برنامههای توسعهای هلدینگها نقش تعیینکنندهای داشته باشد.
بررسی نقش واحد استراتژی و فرآیند برنامهریزی راهبردی
در بخش دیگری از این دوره آموزشی، وظایف کلیدی واحد استراتژی هلدینگ، ویژگیهای مدیران موفق این حوزه و ارزشهای هفتگانه برنامهریزی استراتژیک مورد بحث قرار گرفت.
همچنین فرآیند W در برنامهریزی بنگاه مادر و واحدهای کسبوکار بررسی شد تا ابعاد مختلف ارتباط میان راهبردهای سطح هلدینگ و برنامههای اجرایی شرکتهای زیرمجموعه مورد توجه قرار گیرد.
۶ دام رایج در برنامهریزی استراتژیک هلدینگها
یکی از بخشهای مهم شانزدهمین جلسه دوره تخصصی استراتژی هلدینگ تاپیکو، بررسی خطاهای رایج در فرآیند برنامهریزی راهبردی بود. در این نشست، شش دام اصلی که میتوانند اثربخشی برنامهریزی و اجرای استراتژی را کاهش دهند، تشریح شدند.
این دامها عبارتاند از:
- دام دروننگری: تمرکز بیش از اندازه بر مسائل داخلی و کمتوجهی به تحولات محیط بیرونی.
- دام بودجه: محدودشدن برنامهریزی راهبردی به تخصیص منابع مالی و ملاحظات بودجهای.
- دام بروننگر: غلبه توجه به عوامل بیرونی بدون ایجاد پیوند مؤثر میان تحلیل محیط و توانمندیهای داخلی.
- دام پاورپوینت: تبدیل استراتژی به مجموعهای از اسلایدها و ارائهها، بدون آنکه به برنامه اجرایی مشخص تبدیل شود.
- دام پایان خوش: پایانیافته تلقیکردن فرآیند استراتژی پس از تدوین و تصویب سند راهبردی.
- دام روتینشدگی: تبدیل برنامهریزی استراتژیک به فعالیتی تکراری و تشریفاتی، بدون بازنگری مؤثر در تصمیمها و اولویتها.
تأکید بر راهکارهای اصلاحی برای اجرای مؤثر استراتژی
در پایان این نشست، شرکتکنندگان در قالب فعالیتهای کارگروهی، راهکارهای اصلاحی و اقدامات راهبردی برای پیشگیری از شش دام رایج برنامهریزی استراتژیک را بررسی کردند.
برگزاری این دوره تخصصی، بستری برای تبادل دیدگاه میان مدیران و کارشناسان حوزه راهبردی فراهم کرده است تا ضمن ارتقای شناخت نسبت به فرآیند تدوین استراتژی، بر ضرورت پیوند میان برنامهریزی، تخصیص منابع و اجرای عملی راهبردها تأکید شود.
بر اساس محورهای مطرحشده در این جلسه، تدوین یک استراتژی اثربخش در سطح هلدینگ، علاوه بر تحلیل دقیق محیط و پرتفوی کسبوکارها، به اطلاعرسانی مناسب، برخورداری از منابع کافی و پیگیری مستمر مراحل اجرا نیاز دارد.
ارسال دیدگاه