از جناب آقای دکتر حیات‌مقدم بابت حمایت از به‌کارگیری نیروهای بومی و تلاش برای تقویت جایگاه جوانان ماهشهر قدردانی می‌شود؛ اما در کنار این حمایت، یک مطالبه جدی نیز وجود دارد: مدیران بومی منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر تا چه اندازه در عمل از جوانان بومی دفاع کرده‌اند؟
ماهشهر سال‌هاست میزبان صنایع بزرگ و مجموعه‌های اقتصادی است؛ اما همچنان بخش قابل توجهی از جوانان این منطقه برای یافتن شغل با دشواری مواجه‌اند. این تناقض قابل پذیرش نیست که منطقه‌ای با چنین حجم عظیمی از فعالیت‌های صنعتی، برای جوانان بومی خود فرصت شغلی کافی ایجاد نکند.
مدیر بومی بودن، مصونیت مدیریتی نیست
بومی‌بودن به‌تنهایی یک امتیاز مدیریتی محسوب نمی‌شود. مدیر بومی زمانی شایسته حمایت است که در برابر تضییع حقوق مردم منطقه سکوت نکند و برای حل مشکلات آنان پاسخ روشن داشته باشد.
اگر مدیران بومی منطقه حتی در حوزه مسئولیت خود توان دفاع از اشتغال جوانان ماهشهر را ندارند، این پرسش جدی مطرح می‌شود که اساساً فلسفه حضور آنان در این جایگاه چیست؟
مردم به مدیرانی نیاز دارند که مسئولیت‌پذیر، مطالبه‌گر و پاسخگو باشند؛ نه مدیرانی که صرفاً به دلیل محل تولد، عنوان «بومی» را یدک بکشند.
رئیس اداره کار منطقه ویژه باید پاسخگو باشد
در این میان، عملکرد آقای نجفی، رئیس اداره کار منطقه ویژه، نیز نیازمند شفاف‌سازی است.
اگر ادعاهایی درباره جذب گسترده نیروهای غیربومی در مجموعه‌های منطقه ویژه وجود دارد، باید مشخص شود این استخدام‌ها بر چه مبنایی انجام شده و چه میزان از فرصت‌های شغلی ایجادشده به نیروهای بومی اختصاص یافته است؟
اگر چنین ادعاهایی صحت ندارد، چرا آمار دقیق و قابل استناد استخدام نیروهای بومی و غیربومی منتشر نمی‌شود؟
مردم دیگر به پاسخ‌های کلی و وعده‌های تکراری قانع نیستند. آنچه مطالبه می‌شود، آمار، مستندات و گزارش عملکرد شفاف است.
سکوت در برابر بیکاری جوانان قابل توجیه نیست
نمی‌توان از یک سو از حمایت از جوانان بومی سخن گفت و از سوی دیگر در برابر دغدغه‌های اشتغال آنان سکوت کرد.
اگر ظرفیت‌های قانونی برای اولویت دادن به نیروهای بومی وجود دارد، چرا اجرای آن به مطالبه‌ای دائمی تبدیل شده است؟
اگر محدودیتی وجود دارد، مدیران مسئول باید آن را شفاف برای مردم توضیح دهند.
و اگر مدیری اختیار، توان یا اراده لازم برای پیگیری این موضوع را ندارد، باید پاسخ دهد که چرا همچنان مسئولیت این حوزه را بر عهده دارد؟
مدیریت، امتیاز نیست؛ مسئولیت است.
مردم مدیر بومیِ پاسخگو می‌خواهند
مردم ماهشهر سال‌هاست در کنار صنایع بزرگ زندگی می‌کنند و آثار اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی صنعت را تحمل می‌کنند. بنابراین انتظار برخورداری عادلانه از فرصت‌های شغلی، مطالبه‌ای طبیعی و قابل دفاع است.
از دکتر حیات‌مقدم انتظار می‌رود حمایت از نیروهای بومی را به انتصاب افراد محدود نکند و عملکرد مدیران مسئول حوزه اشتغال را نیز با جدیت ارزیابی کند.
اگر مدیری عملکرد قابل دفاعی دارد، آن را با آمار و گزارش رسمی برای مردم منتشر کند.
اگر مدیری در انجام مسئولیت خود ناکام مانده است، باید درباره ادامه حضور او در جایگاه مدیریتی تصمیم‌گیری شود.
و اگر مشخص شود که مدیری صرفاً به دلیل ملاحظات اداری، سیاسی یا عنوان «بومی» از پاسخگویی مصون مانده است، ادامه این وضعیت نه‌تنها مشکل اشتغال را حل نمی‌کند، بلکه اعتماد عمومی را نیز بیش از گذشته تضعیف خواهد کرد.
مطالبه روشن است
شفاف‌سازی آمار استخدام‌ها، اعلام سهم نیروهای بومی و غیربومی، پاسخگویی مسئولان حوزه اشتغال، بررسی عملکرد مدیران و برخورد با ناکارآمدی، حداقل انتظاری است که جوانان ماهشهر دارند.
جوانان این منطقه بیش از شعار، فرصت می‌خواهند؛ بیش از وعده، اقدام می‌خواهند و بیش از مدیرِ بومی، مدیرِ توانمند و پاسخگو می‌خواهند.
اگر مدیری توان دفاع از حقوق جوانان منطقه را ندارد، باید پیش از آنکه مردم هزینه ناکارآمدی او را بپردازند، درباره ادامه مسئولیت خود پاسخگو باشد.
ارسال دیدگاه