به گزارش پتروقلم بخش اخبار نفت ، در شرایطی که تحولات تنگه هرمز و احتمال اختلال در صادرات نفت از این مسیر بخش زیادی از توجه بازار انرژی را به خود جلب کرده است، دادههای مربوط به تولید نفت منطقه نشان میدهد بحران عرضه تنها به محدودیتهای حملونقل و صادرات محدود نمیشود.
بر اساس دادههای نمودار STEO آژانس اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) و تحلیل منتشرشده از سوی Labyrinth Consulting Services، تولید مایعات نفتی کشورهای اصلی حاشیه خلیج فارس در جریان جنگ با افت شدیدی همراه شده است.
کاهش شدید تولید نفت منطقه
بررسی این دادهها نشان میدهد تولید مایعات نفتی کشورهای اصلی منطقه که پیش از تشدید درگیریها حدود ۲۵.۹ میلیون بشکه در روز بود، در مقطعی تا حدود ۱۳.۹ میلیون بشکه در روز کاهش یافته است.
اگرچه تولید پس از آن تا حدود ۱۶.۱ میلیون بشکه در روز افزایش پیدا کرده، اما همچنان فاصله قابل توجهی با سطح تولید پیش از جنگ دارد. بر این اساس، تولید نفت و مایعات نفتی منطقه در آخرین نقطه مورد بررسی، حدود ۱۰ میلیون بشکه در روز کمتر از سطح قبل از جنگ بوده است.
این کاهش تولید تنها مربوط به یک کشور نیست و بخش مهمی از تولیدکنندگان نفت حاشیه خلیج فارس، از جمله ایران، عربستان سعودی، عراق، کویت و امارات متحده عربی را تحت تأثیر قرار داده است.
تنگه هرمز تنها چالش بازار نفت نیست
در شرایط فعلی، تنگه هرمز به یکی از مهمترین گلوگاههای انتقال نفت منطقه تبدیل شده است؛ با این حال، چالش اصلی بازار جهانی نفت میتواند فراتر از محدودیت در عبور نفتکشها باشد.
حتی در صورت بازگشت تدریجی تردد نفتکشها و کاهش محدودیتهای صادراتی در تنگه هرمز، افزایش فوری تولید نفت در میادین منطقه تضمینشده نیست. آسیب به زیرساختهای نفتی، توقف یا کاهش فعالیت برخی میدانها و مشکلات فنی میتواند روند بازگشت تولید را طولانی کند.
احتمال تداوم کمبود عرضه نفت تا سال ۲۰۲۷
بر اساس تحلیل ارائهشده، حتی اگر تنگه هرمز در اواخر سال ۲۰۲۶ بار دیگر شرایط عادیتری پیدا کند، بازگرداندن ظرفیت تولید نفت منطقه به سطوح پیش از جنگ ممکن است زمانبر باشد.
در چنین شرایطی، بخشی از ظرفیت تولید بالادستی ممکن است تا ماههای قابل توجهی از سال ۲۰۲۷ همچنان از مدار خارج باشد. بنابراین، بازار جهانی نفت علاوه بر ریسکهای مربوط به انتقال و صادرات، با ریسک کاهش پایدار ظرفیت تولید نیز مواجه خواهد بود.
بازار نفت با یک سؤال اساسی روبهرو است
تحولات اخیر نشان میدهد ارزیابی ریسک بازار جهانی نفت دیگر فقط به این پرسش محدود نمیشود که چه میزان نفت امکان عبور از تنگه هرمز را دارد؛ بلکه میزان نفتی که اساساً در میادین منطقه تولید میشود نیز اهمیت فزایندهای پیدا کرده است.
ادامه افت تولید در کشورهای نفتخیز خلیج فارس میتواند عرضه جهانی نفت را تحت فشار قرار دهد و در صورت طولانی شدن روند بازسازی و احیای تأسیسات، حتی کاهش تنشها و بازگشت تدریجی صادرات نیز لزوماً به معنای بازگشت سریع بازار نفت به شرایط پیش از جنگ نخواهد بود.
در نتیجه، افت تولید نفت خلیج فارس میتواند در ماههای آینده به یکی از عوامل مهم اثرگذار بر توازن عرضه و تقاضا و قیمت نفت در بازارهای جهانی تبدیل شود.
ارسال دیدگاه