به گزارش پایگاه خبری اخبار پتروقلم، نرخ سود بازار بین‌بانکی در پایان سومین هفته شهریورماه بدون تغییر بر روی رقم ۲۴ درصد آرام گرفت و این تثبیت پیام واضحی از ادامهٔ سیاست‌های سخت‌گیرانه پولی را به بازار منتقل کرد.
پیشینهٔ نرخ سود بین‌بانکی
ثبت مکرر عدد ۲۴٫۰۰ درصد برای بازدهی معاملات بازار بین‌بانکی در پایان هفته منتهی به ۱۹ شهریورماه، سومین گزارش متوالی است که نرخ کوتاه‌مدت این بازار دقیقاً بر سقف بالایی تعیین‌شده متمایل می‌شود. بررسی تاریخی این متغیر از فروردین ماه نشان می‌دهد که پس از خروج از سطوح ۲۰ و ۲۱ درصدی در بهار، نرخ سود با شیب صعودی پیوسته حرکت کرده و بیش از یک ماه است که اجازه عقب‌نشینی به سطوح پایین‌تر را نیافته است.
دلایل حفظ سقف ۲۴ درصد
- سیاست انقباضی سنگین: حفظ نرخ سود در سطح ۲۴ درصد نشانگر اعمال سیاست‌های انقباضی شدید برای مهار انتظارات تورمی است.
- کنترل نقدینگی: تثبیت این نرخ هزینهٔ استقراض ذخایر برای بانک‌های کسری‌دار را به حداکثر می‌رساند و دسترسی ارزان به نقدینگی را محدود می‌کند.
- ثبات مالی: حفظ سقف ۲۴ درصد به منظور جلوگیری از نوسانات شدید در بازارهای مالی و حفظ ثبات پایه پولی اتخاذ شده است.
پیام‌های سیاست‌گذاری پولی
این پایداری کم‌نوسان و چسبندگی شدید به سقف سود، بیش از آنکه حاصل تعادل تصادفی میان عرضه و تقاضای نقدینگی باشد، نشانگر جهت‌گیری واضح سیاست‌گذار پولی و مقاومت فعالانه آن در برابر هرگونه تعدیل کاهشی نرخ بهره است. بانک مرکزی با این آرایش نشان می‌دهد که مهار انتظارات تورمی و کنترل رشد شتابان کل‌های پولی همچنان اولویت نخست سیاست‌گذاری است، حتی اگر این راهبرد به قیمت تشدید عطش نقدینگی در ترازنامه بانک‌ها تمام شود.
زمانی که نرخ بین‌بانکی در لبهٔ پایانی کریدور تثبیت می‌شود، هزینهٔ استقراض برای بازیگران کسری‌دار به حداکثر می‌رسد؛ تصمیمی که عملاً دسترسی ارزان به نقدینگی پرقدرت را مسدود ساخته و خط اعتباری قاعده‌مند را به ایستگاه پایانی مدیریت نقدینگی بدل می‌کند تا موتور خلق پول مهار شود.
تداوم این وضعیت در پایان تابستان نه تنها پیام پافشاری میرداماد بر تثبیت نرخ بهره موثر را تقویت می‌کند، بلکه نشان می‌دهد سیاست‌گذار ترجیح می‌دهد هزینهٔ رکود مقطعی و انجماد منابع را بپذیرد، اما سد انقباض پولی در برابر تورم شکسته نشود.
ارسال دیدگاه