به گزارش پایگاه خبری پتروقلم، وزارت راه و شهرسازی اعلام کرد که بر پایهٔ گزارش هزینه و درآمد خانوارهای شهری مرکز آمار ایران برای سال ۱۴۰۴، ۶۹٫۴۸ درصد خانوارهای شهری مالک عرصه و اعیان واحد مسکونی خود بوده‌اند. همچنین سهم مالکیت اعیان به ۱٫۲ درصد ارتقا یافته و مجموع این دو گروه، نرخ مالکیت مسکن خانوارهای شهری را به ۷۰٫۶۸ درصد رسانده است. در مناطق روستایی نیز این نرخ از ۹۰ درصد فراتر رفته است.
روند افزایشی مالکیت مسکن در شهرها
تحلیل داده‌های چند ساله نشان می‌دهد که نرخ مالکیت مسکن شهری از ۶۸٫۳۴ درصد در سال ۱۴۰۰ به ۶۹٫۱۸ درصد در سال ۱۴۰۳ افزایش یافته بود و در سال ۱۴۰۴ با رشد ۱٫۵ درصدی نسبت به سال پیش، به ۷۰٫۶۸ درصد رسیده است؛ رکوردی که بیش از دو دهه پیشین را پشت سر می‌گذارد.
- ۱۴۰۰: ۶۸٫۳۴٪
- ۱۴۰۱: ۶۸٫۰۷٪
- ۱۴۰۲: ۶۸٫۹۳٪
- ۱۴۰۳: ۶۹٫۱۸٪
- ۱۴۰۴: ۷۰٫۶۸٪
در مقایسهٔ تاریخی، دههٔ ۹۰ شاهد متوسط حدود ۶۶ درصد و دههٔ ۸۰ حدود ۶۸ درصد مالکیت مسکن بوده‌اند؛ بنابراین ثبت این رقم، بالاترین سطح در دست‌کم بیست سال اخیر محسوب می‌شود.
کاهش سهم مستاجران شهری
در همان دوره، سهم خانوارهای مستاجر شهری از ۲۳٫۱۶ درصد در سال ۱۴۰۰ به ۲۲٫۷۹ درصد در سال ۱۴۰۴ کاهش یافته است که نشانگر تمایل بیشتر خانوارها به مالکیت مسکن می‌باشد.
تحلیل مالکیت اعیان و تحویل واحدهای مسکونی
یکی دیگر از نکات قابل توجه، افزایش سهم مالکیت اعیان به ۱٫۲ درصد است؛ این نوع مالکیت به معنای داشتن بنای مسکونی بدون مالکیت عرصه می‌باشد و می‌تواند بازتابی از طرح‌های حمایتی مسکن باشد. بر پایهٔ گزارش، از سال ۱۳۹۸ تاکنون حدود ۱۲۰ هزار واحد مسکن ملی به متقاضیان تحویل داده شده است که بیش از ۱۰۰ هزار واحد از این تعداد در دو سال اخیر و در دولت چهاردهم واگذار شده‌اند.
ارسال دیدگاه